İnsanoğlu gözünü aile denilen yuvada açar. Hayatının sonuna kadar onunla birlikte olacak olan terbiyeyi, ahlakı, var olması gereken tüm güzel hasletleri öncelikle ailede edinir. Dostluğu, sevgiyi, paylaşmayı orada öğrenir. Dolayısıyla aile, sevginin kaynağı, kültür ocağı ve insanoğlunun gerçek manada ilkokuludur.
Bir milletin sahip olduğu bütün özellikleri, bir ailede görmek mümkündür. Bir toplulukta aile ne kadar sağlam temellere oturur ise, o aileden meydana gelen toplum, o nispette sağlam yapıya sahip olmuş olur. Aile, bu niteliğiyle toplumlarda kültürel kimliğin, insani değerlerin ve tarihi sürekliliğin koruyucusu ve aktarıcısı olan bir kurumdur.  Bunun içindir ki dinimiz aileye büyük önem vermiştir.

Evlilik olmadan aile kurulamaz. Evlilik müessesesi eşler arasında birlikte yaşamaya, yardımlaşmaya imkan veren ve taraflara karşılıklı hak ve sorumluluklar yükleyen bir sözleşmedir. Birbirlerine haram olan kadın ve erkek bu akitle birbirlerine helal olurlar. İnsanoğlunun neslinin devamı, neseplerin muhafazası, toplumu meydana getiren ve toplumun temel taşı olan aile müessesesinin kurulması, evlilikle mümkün olur.
Yüce dinimiz İslam aile yuvasını sağlam temellere oturtmak, ilim irfan dolu, fazilet sahibi, yüreği iman dolu nesiller yetişmesine zemin hazırlamak için meşru ölçüler içinde evliliği hem emretmiş, hem de bir takım müeyyidelerle onu cazip bir hale getirmiştir. Bu hususta Allah (c.c.) Kur’an-ı Kerim’de mealen şöyle buyurmaktadır: “Sizden bekar olanları, kölelerinizden ve cariyelerinizden durumu uygun olanları evlendirin. Eğer bunlar yoksul iseler, Allah onları lütfuyla zenginleştirir. Allah, lütfu geniş olandır, hakkıyla bilendir.[1]”

Nikah, her ne kadar medeni bir sözleşme ise de bir yönü ile ibadettir. Pek çok kötülüklere ve ahlaki bozulmalara karşı en önleyici vasıta, iyi bir aile yuvası kurmaktır.                                  
Bu konuda Peygamberimiz (s.a.v.):  “Size dini, ahlaki yaşantısı hoşunuza giden kimseler geldiğinde, onları evlendirin. Aksi takdirde yeryüzünde kargaşa ve büyük bir ahlaki bozukluk olur.” [2] buyurmuştur. İslam, evlenip yuva kuracağımız eşlerimizi seçerken bazı hususlara dikkat etmemizi istemektedir. Zira evlenen eşler ailenin temel direkleridirler. Bu direkler ise dine bağlı ve güzel ahlak sahibi olmakla sağlamlaştırılır.

Yazımı bir ayet-i kerimenin mealiyle bitirmek istiyorum: “Kendileri ile huzur bulasınız diye sizin için türünüzden eşler yaratması ve aranızda bir sevgi ve merhamet var etmesi de O’nun (varlığının ve kudretinin) delillerindendir. Şüphesiz bunda düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır.” [3]